Post | november 2021 | Doe es gewoon vrijwillig | 3 min lezen

André en Marian Stolk regelen de carnavalsoptocht

Elk jaar barst beneden de rivieren het carnaval los, maar in West-Friesland blijft het stil. In heel West-Friesland? Nee, in Enkhuizen weten ze ook wel wat hossen is. Alle haringhoppers in Haringdonk genieten van een optocht met tientallen karren en loopgroepen. André en Marian Stolk leiden dat al 25 jaar in goede banen. ‘De waardering van de vereniging en de vrolijke gezichten langs de route, daar doen we het allemaal voor.’

De voorbereidingen voor carnaval beginnen al maanden van tevoren. Als de eerste carnavalsvierders aan het einde van de zomer gaan brainstormen over hun outfits en thema’s voor komend jaar, zitten Marian en André aan tafel met de andere bestuursleden om te bepalen hoe ze het dit jaar gaan aanpakken. ‘Carnaval in Enkhuizen is uitbundig, en dat is al jaren zo. Maar we zijn niet de enige in West-Friesland: in Zwaag kunnen ze ook een feestje bouwen.’

Smalle straatjes

In de carnavalsoptocht in Enkhuizen, in de carnavalstijd omgedoopt tot 'Haringdonk’, slingeren zo’n 25 groepen en karren door de historische binnenstad. Je voelt de bui al hangen: smalle straatjes, krappe bochten: dat moet allemaal worden geregeld. ‘Samen met mijn man zorg ik ervoor dat er geen enkele obstakel op de route staat,’ zegt Marian Stolk. ‘We vragen of winkels hun uitstallingen binnen willen zetten, verzoeken mensen om de auto even ergens anders te parkeren. En zijn ergens werkzaamheden? Dan controleren we of de steiger op tijd weg is.’

Enthousiasme

André en Marian coördineren de verkeersregelaars, zorgen voor een veilige optocht en ruimen achteraf alles weer op. Dat doen ze al ruim 25 jaar, en de laatste 15 jaar zijn zij het aanspreekpunt. ‘Marian zorgt ervoor dat alle verkeersregelaars de cursus op tijd hebben gevolgd', vertelt André. ‘Mensen moeten weten hoe ze bijvoorbeeld het verkeer moeten stoppen, en weer vrijgeven. Gelukkig hebben we veel enthousiaste mensen in onze ploeg, die het hartstikke leuk vinden om dat te doen. Zelfs jongeren zijn razend enthousiast over hoe leuk en gezellig het is om hieraan mee te helpen.’

Muziek door elkaar

Samen maken ze een indeling van de optocht. Ze bepalen de volgorde van de wagens en de groepen, en zorgen voor genoeg afwisseling. Marian: ‘Allemaal wagens achter elkaar met verschillende muziek, dat werkt niet, dan kun je het van allebei niet goed horen. We wisselen dat af met loopgroepen die geen eigen muziek mee hebben. En de wagens die afgelopen jaar achterin de optocht reden, krijgen nu een plek op kop. En we maken een lijst voor de jury, want iedereen die meedoet maakt kans op prijzen voor de mooiste uitdossingen.’

Top secret!

Marian en André weten dus, samen met nog één bestuurslid van de Haringhoppers, precies er meedoet aan de optocht dit jaar. ‘Die informatie is top secret', zegt André. ‘We mogen de lijst met niemand delen, zelfs niet verklappen wie er mee doen en al helemaal niet welke thema’s de groepen hebben gekozen. We zijn niet om te kopen en zelfs de burgemeester krijgt deze gegevens niet van ons!’ Pas vlak voordat de optocht begint, zien ze de uitdossingen en de carnavalswagens. ‘Het is elk jaar weer prachtig als ze allemaal op het plein staan, waar de blaaskapel ook speelt. Echt, daar ziet het dan zwart van de mensen, en je ziet hoe iedereen ervan geniet.’

Goed geregeld

Wacht even: dat betekent dat André en Marian bij elke carnavalsoptocht aanwezig zijn. Maar ze kunnen niet mee-feesten, en ze zijn niet verkleed! André: ‘Nee, in een clownspak kunnen we het verkeer niet regelen, we hebben van die lichtgevende hesjes aan. Het hossen met een biertje moet wachten, verkeer regelen is een serieuze zaak. Maar dat komt wel als de optocht achter de rug is. Als we de route hebben gecheckt en eventueel achtergebleven confetti of serpentines hebben opgeruimd, dan is het voor ons ook tijd om te gaan feesten. En altijd als we dan het café binnenkomen, horen we: bedankt jongens, dat was goed geregeld!’

Zilveren speld

Marian en André Stolk kregen voor hun vrijwilligerswerk een zilveren vrijwilligersspeld van Enkhuizer wethouder Dorus Luyckx. Hij zette op 19 oktober vijf vrijwilligers in het zonnetje, die zich allemaal al 25 jaar of langer vrijwillig inzetten voor de gemeente Enkhuizen. (Op de foto: Marian en André, 2e en 3e van links)

Deel blogpost

Gerelateerde blogposts

Susanne laat mensen hun verhaal doen

| Doe es gewoon vrijwillig

Helpen bij opruimen, een rondje wandelen, even kletsen: daar komt Susanne Boon voor over de vloer. Ze helpt als bezoekvrijwilliger mensen die het om welke reden dan ook niet in hun eentje redden. ‘We hebben allemaal wel eens een periode dat het niet lukt. Dan is het fijn als iemand je even wil helpen.’ Susanne gooide na jaren in het bedrijfsleven het roer om, ze ging de opleiding Social Work doen. Daar horen stages bij en zo rolde ze via MEE & de Wering in het vrijwilligerswerk. ‘Bepaalde dingen die ik uit de boeken ken, zoals gesprekstechnieken, komen in de praktijk voorbij. Heel leerzaam. Maar ik vind het voornamelijk heel leuk. En ook al zou ik met mijn opleiding stoppen, of ik zou totaal ander werk gaan doen, dan zou ik toch als vrijwilliger mensen blijven bezoeken, zeker weten.’ Wat kan weg, wat bewaren we? Met de meeste mensen die ze bezoekt, ontstaat een band. Hoe doet Susanne dat? ‘Ik kan niet zeggen dat ik zoveel bijzonders doe, eigenlijk. Ik help bijvoorbeeld iemand die net is verhuisd bij het uitpakken van verhuisdozen. Dat is voor haar een hele klus, zeker als ze het alleen moet doen. Dus halen we elke keer als ik er ben een doos leeg en ruimen we de spullen op. Zij bepaalt: wat kan weg, wat wil ze bewaren? Lastig hoor, om spullen weg te gooien waar je herinneringen aan hebt. Maar als we weer een doos hebben aangepakt, is de opluchting ook groot.’ Veerkracht weer vinden Ook bezoekt Susanne een vrouw met een chronische ziekte. Lastig te accepteren, dus daar praten ze met elkaar over. ‘Ik luister vooral. Ik laat mensen hun verhaal doen, dat is belangrijk. Het gaat om kleine dingetjes. Samen even een boodschap doen, bijvoorbeeld. Zij vindt het moeilijk om te accepteren dat ze ziek is, zeker op haar leeftijd, ze is begin veertig. Dan is het ook moeilijk om te aanvaarden dat je hulp nodig hebt, bijvoorbeeld met aanpassingen in huis. Maar zo langzamerhand hervindt ze haar veerkracht en ziet ze dat bijvoorbeeld een booster haar bewegingsvrijheid geeft.’ Gelijkwaardig helpen Susanne wil met mensen werken, dat weet ze zeker. ‘Dit vrijwilligerswerk heeft dat alleen maar nog duidelijker gemaakt. Ik zie het zo: we hebben allemaal wel eens een periode dat het niet lukt. Iedereen kan ziek worden, of in de schulden raken, of andere tegenslag meemaken. Dan heb je iemand nodig die je even helpt. Mensen redden zichzelf prima, maar ik help ze een handje. Gelijkwaardig en laagdrempelig, want daar draait het om.’

Lees meer

Koelkast weer vol dankzij Leon

| Doe es gewoon vrijwillig

Boodschappen halen, de tuin opknappen: Leon van Zanten helpt graag een handje. Als corona-hulp ging hij voor een meneer naar de supermarkt. En toen hij hoorde dat de buurvrouw ook boodschappen nodig had? ‘Tja, dan neem ik haar boodschappenlijstje toch ook mee? Ik ben blij dat ik het kan doen.’ Al jaren werkt Leon van Zanten als vrijwilliger in het ziekenhuis. Maar toen kwam corona, en ook het vrijwilligerswerk werd stevig teruggeschroefd. Maar Leon blijft liever bezig. Hij meldde zich aan bij Vrijwilligerspunt Westfriesland als corona-hulp. ‘Iemand had hulp nodig bij de boodschappen. Die persoon heeft COPD en een broze gezondheid en ging daarom liever niet de supermarkt in. Nou, dan ga ik dat toch doen? Ik ben blij dat ik kan helpen.’ Winkelwagen vol Twee keer per week laadde Leon een winkelwagentje vol. Hoe wist hij wat hij moest halen? ‘Dat had de meneer wel slim geregeld, vind ik zelf. Via de webshop van de supermarkt maakte deze meneer zijn lijstje. Dan wist ik precies wat hij moest hebben, welk merk en welke verpakking. En we wisten van tevoren precies wat het kostte. Stond ik in de supermarkt toch te twijfelen omdat iets was uitverkocht of juist in de aanbieding was, dan belde ik even voor overleg. Ging hartstikke goed.’ Twee keer per week Leon haalde ook meteen boodschappen voor de buurvrouw. ‘Meneer vertelde me dat hij normaal gesproken altijd voor zijn buurvrouw boodschappen haalde. Dus dat heb ik ook gedaan. Twee keer per week bracht ik de boodschappen bij ze thuis.’ Na de vakantie is het boodschappen-klusje opgehouden. Dus dook Leon de tuin in bij mensen die daar hulp bij nodig hebben. ‘Ik ben geen professionele tuinman, maar vind het wel heel leuk. Als iemand mij vertelt wat er gedaan moet worden, dan doe ik dat. Dat gaat hartstikke lekker. Die tuin staat er dan weer prima bij en ik kreeg een lekkere kop koffie als bedankje.’ Ik zeg: doen! Vrijwilligerswerk is volkomen vanzelfsprekend voor Leon. ‘Ik kon met vervroegd pensioen, ik heb de tijd . Het is goed om iets voor een ander te doen zonder dat je er iets voor terugkrijgt. Tegen mensen die twijfelen of ze zich zullen opgeven om vrijwilligerswerk te doen, zeg ik: doen. Het geeft zoveel voldoening!’ Wil jij ook ‘es gewoon vrijwillig doen’? Laat het Vrijwilligerspunt Westfriesland en vul je gegevens in op het aanmeldformulier via deze link !

Lees meer

Ernst helpt met lastige formulieren

| Doe es gewoon vrijwillig

Studiefinanciering aanvragen, inschrijven voor een huurwoning en die belastingformulieren – voor veel mensen is het allemaal behoorlijk ingewikkeld. Reken dan maar op planmaatje Ernst Schol, want die kan daar juist heel goed bij helpen. ‘Het wordt allemaal steeds digitaler. Dat kan niet iedereen.’ Na een loopbaan bij bedrijfsverenigingen en in de schuldhulpverlening draaide Ernst Schol de WAO in. Niks doen? Niks voor hem. Hij doet nu al vijf jaar vrijwilligerswerk als planmaatje via Stichting Netwerk. Hij komt bij mensen thuis en helpt ze met praktische dingen: computerklusjes, een stapel rekeningen of ingewikkelde formulieren. ‘Dat is mijn toegevoegde waarde: ik help bij die zaken waar mensen zelf niet uit komen.’ Helemaal uitgekleed Wat komt Ernst zoal tegen? ‘De afgelopen tijd heb ik een oudere vrouw geholpen. Ze woonde zelfstandig, had alles goed op de rit, maar ze werd een beetje vergeetachtig. Daardoor lukte bijvoorbeeld internetbankieren haar niet meer zo goed. Daar heb ik haar een tijd mee kunnen helpen. En dat gold ook voor een meneer die als weduwnaar diep in de schulden was gekomen. Wat bleek? Hij had online contact gehad met hele lieve dames, die hem financieel volledig hadden uitgekleed. En nu zat hij met de problemen. We hebben zijn administratie op orde gebracht, overlegd met schuldeisers en voorbereidingen getroffen voor schuldhulpverlening, want tja, wat kun je anders?’ Uit de dip Door zijn ruime ervaring met regelingen, formulieren en instanties kan Ernst niet alleen praktische hulp bieden, maar ook helpen relativeren. ‘Een man die na een relatiebreuk zo van slag was dat zijn bedrijven failliet gingen, zag helemaal geen uitweg meer. We hebben de situatie uitgerafeld, tot het allemaal behapbaar en overzichtelijk was. Samen konden we bepalen welke zaken hij uit zijn hoofd kon zetten, omdat hij er toch niks aan kon veranderen. Zo raakte hij langzaam uit de dip, maar dat kostte wel tijd.’ Wijkinformatiepunt is open Ernst komt bij mensen thuis als planmaatje, maar hij is ook te vinden in het wijkcentrum. ‘Veel mensen denken dat het wijkinformatiepunt gesloten is vanwege corona-maatregelen, maar deze activiteit gaat door. Elke woensdagochtend tussen 10.00 en 12.00 uur kunnen mensen naar wijkcentrum De Grote Beer komen met formulieren en papieren die ze niet begrijpen. Daar krijgen ze hulp. Het wordt allemaal steeds digitaler, en dat kan niet iedereen. Laatst sprak ik een meneer van ruim tachtig. Hij was absoluut niet dom, had als leraar gewerkt, maar een computer had hij nog nooit gebruikt. Nu moest hij een DigiD aanvragen omdat hij zijn belastingaangifte alleen maar digitaal kon doen. Hoe dan? Het is fijn dat ik mensen zoals deze meneer dan kan helpen.’

Lees meer

Post | november 2021 | Doe es gewoon vrijwillig | 3 min lezen

André en Marian Stolk regelen de carnavalsoptocht