Lies houdt de geschiedenis van Enkhuizen levend

Ineens zag Loekie een rijtje lege maanden in haar agenda, tussen haar afgebroken studie en een reis naar het buitenland. Tijd voor wat vrijwilligerswerk, dacht ze. ‘Door de activiteiten voor MDT doe ik alvast ervaring op voor mijn vervolgopleiding’, zegt ze. ‘Met nog een certificaat als extraatje.’ Loekie Beentjes begon vorig jaar aan de studie Bestuurskunde, maar merkte gaandeweg dat die opleiding toch niet zo goed bij haar past. ‘Ik moest veel plannen maken, terwijl ik liever met mensen werk. De studie was op zich wel interessant, maar het uitzicht op het werkveld sprak me niet aan. Dus ik ben gestopt.’ Maar ja, toen had ze ineens een paar lege maanden voor de boeg. ‘Ik kan wel een baantje nemen, maar vrijwilligerswerk leek me leuker. Mijn moeder las in de krant een artikel over het project SamenVoorlezen en zei: is dat niks voor jou?’ De letter-grabbelton Het Eritreese jongetje Musai van vijf jaar moest even wennen aan het wekelijkse voorleesuurtje van Loekie. ‘Hij vond het niet makkelijk om zijn aandacht bij het voorleesboekje te houden’, vertelt ze. ‘De woorden waren te moeilijk en zijn concentratieboog was maar kort.’ Maar Loekie liet zich niet ontmoedigen: ze zocht andere boekjes voor hem uit bij de bibliotheek, met meer plaatjes en minder tekst, zodat ze samen kunnen kletsen over alles wat ze op de tekeningen zien. En ze bedacht zelf taalspelletjes om de taalvaardigheid van Musai te verbeteren, zoals de letter-grabbelton. ‘Ik heb de letters van het alfabet uitgeknipt van papier. We pakken zonder te kijken een letter uit de bak en dan gaan we woorden opnoemen die met die letter beginnen.’ Meer van de wereld zien Loekie besloot haar uren vrijwilligerswerk mee te nemen in de Maatschappelijke Diensttijd (MDT), een project waarbij jongeren 80 uur vrijwilligerswerk doen in een paar maanden, om daarmee nieuwe ervaringen op te doen en zichzelf verder te ontwikkelen. ‘Toen moest ik wel wat extra vrijwilligerswerk erbij doen. Want ik ga in september op reis, voor die tijd wil ik de MDT afronden. Maar ik kan niet ineens vier uur achter elkaar voorlezen aan Musai om aan m’n uren te komen.’ En zo kwamen wat losse klusjes op haar pad. De tuin opknappen, een wandelingetje maken, allemaal kleine opdrachtjes van een paar uur. ‘Die vind ik via de website van Vrijwilligerspunt. Daar staat ook vrijwilligerswerk op dat maar een paar uur duurt.’ Creativiteit In augustus ontvangt Loekie haar MDT-certificaat. Dat staat goed op haar cv, zegt ze, maar het is vooral een waardevolle ervaring. ‘Ik heb veel geleerd van het vrijwilligerswerk, met name van het werken met Musai. Ik wil hierna de pabo gaan doen. Voordat ik ging voorlezen, had ik alleen maar ervaring met kinderen door oppasklusjes. Dat is nu wel anders. Op mijn reis kan ik dit ook toepassen, want ik ga vrijwilligerswerk doen met kinderen met een handicap. Anders dan Musai, maar ook dan zal ik moeten inschatten wat ze begrijpen en wat niet en op een creatieve manier daarop inhaken.’ Is MDT ook iets voor jou? Lees hier meer over MDT.

In de leslokalen boven het Postkantoor in Bovenkarspel wordt altijd rustig lesgegeven, maar elke donderdagavond hoor je dwars door de dichte deuren van één lokaal hard gelach. Wat is daar aan de hand? Natalia Boborowska geeft Nederlandse les aan een Oekraïens echtpaar van zeventig-plus. En dat is een vrolijke toestand! Klussen? Tuinieren? Dat wordt niks. Helpen met verhuizen? Daar moet je Natalia ook niet voor bellen. Toen ze op zoek ging naar vrijwilligerswerk in de buurt, zocht ze juist werk met andere mensen. ‘Ik werk in mijn tussenjaar in een plantenlaboratorium en hoewel ik dat best leuk werk vind, zocht ik ook een manier om mezelf te ontwikkelen. Ik wilde uit mijn comfortzone komen en juist sociaal contact opzoeken. Fleur van Vrijwilligerspunt adviseerde taalles aan vluchtelingen, dat leek me erg leuk.’ Mengelmoes Natalia werd gekoppeld aan een ouder echtpaar uit Oekraïne. ‘We spreken een mengelmoes van Duits, Engels, Pools, Russisch, Oekraïens én Nederlands met elkaar’, vertelt Natalia. ‘Op die manier kunnen we elkaar toch goed verstaan. Ik kom zelf uit Polen, ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is om Nederlands te leren. Tijdens de lessen maken we veel grappen, elk op onze eigen manier, en het echtpaar leert op deze manier Nederlands. Sommige dingen blijven lastig: wanneer schrijf je één klinker en wanneer schrijf je er twee? Dat zoek ik dan uit, zodat ik het kan uitleggen.’ MDT De Nederlandse lesuren tellen mee in de Maatschappelijke Diensttijd van Natalia, een initiatief waarbij jongeren tot dertig jaar vrijwillig aan de slag gaan bij een of meerdere maatschappelijke organisaties in de buurt. Naast lesgeven als taalvrijwilliger zette Natalia zich ook in voor de zomervakantiespelen en hielp ze op Bevrijdingsdag bij de vrijheidsmaaltijd in Enkhuizen. Op die manier doet ze in zes maanden minimaal tachtig uur vrijwilligerswerk en krijgt ze na afloop een certificaat dat bewijst dat ze zich vrijwillig heeft ingezet. Opa en oma ‘Dat certificaat, daar gaat het me eigenlijk niet om’, zegt Natalia. ‘Ik vind het geweldig dat ik via MDT cursussen kan volgen, zoals de EHBO-cursus die we komende week hebben. Zo’n training kost zomaar honderd euro. En het vrijwilligerswerk is erg gezellig. Ook na de MDT blijf ik de Nederlandse les gewoon geven, het echtpaar voelt een beetje als een opa en oma van me.’ Ze raadt het alle scholieren aan om een tijdje vrijwilligerswerk te doen. ‘Ik heb er veel van geleerd. Ik heb inzicht gekregen in hoe andere mensen leven. En ik maak nu makkelijker contact met andere mensen. Ik stap sneller op iemand af om een praatje te maken.’ Vrijwilligerswerk doen met MDT ook iets voor jou? Lees hier meer !

De ruim veertig vrijwilligers van zelfregie- en herstelorganisatie De Hoofdzaak zorgen voor een inspirerende, welkome plek voor mensen met een psychische kwetsbaarheid. Alle activiteiten, van wandelgroep tot groepsbegeleiding, worden bedacht, georganiseerd en uitgevoerd door de vrijwilligers zelf. ‘Een psychische kwetsbaarheid is bij ons als het ware een functie-eis, zonder dat kom je hier niet aan de bak’, grapt coördinator Jeanet Hoiting. Taalmaatje, buurtambassadeur… Guido was als vrijwilliger aan het werk, maar de perfecte klus zat er echt niet tussen. Tot hij kennismaakte met iemand die net als hij ervaring had met angst en depressies, en als ervaringsdeskundige aan het werk was. ‘Dat raakte me. Ons gesprek was volledig gelijkwaardig. Ik wist meteen: dit wil ik ook doen. Dat was nog niet zo makkelijk, ik had een werkcoach die me vroeg: wat is je plan B? Ik heb geen plan B, want dit is wat ik wil! Gelukkig kwam ik bij De Hoofdzaak terecht, waar ik een traject kon volgen om ervaringsdeskundige te worden. Nu kan ik mijn ervaringen inzetten om andere mensen te helpen.’ Dat doet hij bijvoorbeeld als begeleider van herstelcursussen, als crisiskaartconsulent en als trainer van ervaringsdeskundigen. Wandelen en kaizen Typisch De Hoofdzaak, vertelt Jeanet. Zij zorgt als coördinator, met haar collega’s, dat alle zaken rondom de activiteiten en alle voorwaarden rondom het vrijwilligerswerk geregeld zijn. ‘De activiteiten worden allemaal bedacht en uitgevoerd door de vrijwilligers. Een van de vrijwilligers had tijdens zijn herstel veel aan dagelijkse wandelingen, hij stelde voor om een wandelclub te beginnen. Goed idee, doen! Dus nu gaat elke week met een groepje een flinke wandeling maken.’ Zo bedacht ervaringsdeskundige Roopa een nieuwe cursus voor De Hoofdzaak: de kunst van kaizen. ‘Er zijn zeven manieren om met angst om te gaan’, vertelt ze. ‘Daar wil ik een cursus voor gaan geven, inclusief steun in het vervolg voor de deelnemers. Ik heb zelf veel aan de inzichten, die hun oorsprong hebben in Japanse filosofie. Het gaat erom dat je kleine stappen neemt, om je angst daarmee te omzeilen.’ Eerst kennismaken Als je vrijwilliger wilt worden bij De Hoofdzaak, heb je eerst een kennismakingsgesprek. ‘We kijken samen welke activiteiten aansluiten bij jouw interesse en talent. Niet iedereen zal het leuk vinden om een cursus te geven, sommige mensen schuiven liever aan in een gespreksgroep of ze komen in ons café om eens lekker te kletsen. We zien ook dat mensen langzamerhand opschuiven: ze beginnen dan als gastheer of gastvrouw, maar na verloop van tijd gaan ze andere activiteiten oppakken. Iedereen krijgt ruimte om te groeien en te ontwikkelen. Voor sommige mensen heeft het vrijwilligerswerk bij De Hoofdzaak ook geleid tot betaald werk.’ Succesgeheimen Het geheim van het succes van De Hoofdzaak is vooral de sfeer, zeggen zowel Roopa als Guido. ‘Warm, vertrouwd, veilig’, zegt Roopa. ‘Een warm bad’, noemt Guido het. Waar zit ‘m dat nou in? ‘Hier ben je goed zoals je bent’, legt Roopa uit. ‘We begrijpen elkaar, er wordt echt naar je geluisterd.’ ‘En er wordt gedacht in mogelijkheden’, voegt Guido toe. ‘Je kunt groeien, je dromen waarmaken, je passie achternagaan’,’ vult Roopa aan. Jeanet is blij als ze dat hoort. ‘Die veilige sfeer, waarbij mensen echt worden gehoord, dat is prachtig. Precies wat we willen bereiken.’ Ervaring vereist Wil jij je ook inzetten voor De Hoofdzaak? Door activiteiten te volgen of door zelf wat te organiseren? Neem contact op met de organisatie en plan een kennismaking. Jeanet heeft één voorwaarde: ‘We zoeken uitsluitend ervaringsdeskundigen, mensen die zelf een psychische kwetsbaarheid hebben én ervaring hebben met herstel. Voor ons is die ervaring onmisbaar.’ Op de foto, van links naar rechts: Jeanet, Roopa en Guido.